Jezu, Zbawco mojej duszy,
do Swej piersi przytul mię,
coraz głośniej wody szumią,
burze bardziej srożą się.

  O, jak błogo ufać Tobie,
  ja się już na Ciebie zdam,
  błogo Ciebie ujrzeć w górze,
  być przy Tobie wiecznie tam!

W burzach życia mnie ochraniaj,
aż się skończy ziemski bieg,
oby anioł aż do brzegu bezpiecznego
wciąż mnie strzegł!

  O, jak błogo ufać Tobie,
  ja się już na Ciebie zdam,
  błogo Ciebie ujrzeć w górze,
  być przy Tobie wiecznie tam!

Innej nie mam ja ucieczki,
tylko w Tobie ufność mam,
nie zostawiaj mnie samego,
Panie, wspieraj Ty mnie sam.

  O, jak błogo ufać Tobie,
  ja się już na Ciebie zdam,
  błogo Ciebie ujrzeć w górze,
  być przy Tobie wiecznie tam!

W Tobie ufność mą pokładam,
mnie nie zrani świata złość,
a pod cieniem Twoich skrzydeł
będę w służbie Twojej rość.

  O, jak błogo ufać Tobie,
  ja się już na Ciebie zdam,
  błogo Ciebie ujrzeć w górze,
  być przy Tobie wiecznie tam!

Łaski zdroje pojednanie,
w Tobie, Panie Jezu, są,
tylko w Tobie mam zbawienie,
weź mnie czystym w radość Swą.

  O, jak błogo ufać Tobie,
  ja się już na Ciebie zdam,
  błogo Ciebie ujrzeć w górze,
  być przy Tobie wiecznie tam!

Jezu, gasisz me pragnienie,
w Tobie życia mego zdrój,
co w mym sercu wiecznie płynie,
wiedzie mię w przybytek Twój.

  O, jak błogo ufać Tobie,
  ja się już na Ciebie zdam,
  błogo Ciebie ujrzeć w górze,
  być przy Tobie wiecznie tam!