Noventa y nueve ovejas, sí, En el aprisco están; Mas una sola, sin pastor, Por la montaña va; La puerta de oro traspasó // Y vaga en triste soledad. // Señor, ¿no bastan para ti Las que mirando estás? "¡Oh, no! no bastan", el Pastor Responde con afán, "Y al tenebroso bosque voy // Mi pobre oveja a rescatar." // No sabe el redimido bien Qué amargo y hondo mar Atravesó su Buen Pastor, Llorando de ansiedad Por su ovejuela a quien halló // A punto casi de expirar. // "Mis manos hoy el bosque hirió Con harta crueldad; Mas yo, mi pobre oveja en él, Busqué sin descansar; Oveja qe hoy estás aquí, // Ven a mis hombros sin tardar." // La tierra toda de una voz El eco alegre da: "Mi cara oveja al fin hallé, Mi gozo celebrad." Y en tanto el cielo dice así: // "Lo suyo Dios restaura ya." // -----Алкъшлайън, Раб'бин Халкъ! Árkimder-aq surap júr Ǵaısa kim dep En la quietud sẖʿbk yʿln byk ạ̹ymạnh O, kiedy pragniesz, zbliż się Erőt adsz minden helyzetben Poď domov La mia realtà Ó, vyvýšený Pán Ошка муслунсьыд Тэнӧ, Батьӧй
Song not available - connect to internet to try again?