Dziś dziatwa Twoja, wznosi głos do Ciebie,
święć się Twe Imię, przez wszystkie narody,
Któreś powołał do wiecznej nagrody.
Powszechnej wolności,
Braterstwa ludów i bratniej jedności,
Zrównania stanów w miłości bliźniego,
Królestwa szczęścia dla ludu Twojego.
Bo to jest dobre, co jest z Twej woli,
Z Twego wyroku dusza zmartwychwstała,
Porwała więzy, wolność odzyskała.
Niech w ludzie naszym obudzi się skrucha
Nad swoim grzechem i nas swą niewiarą,
Nad pogardzeniem Boskiej krwi ofiarą.
By na tej skale każdy stał bezpiecznie,
By miał nadzieję wiecznego zbawienia,
I tak strasznego uszedł potępienia.
Tym, co wzgardliwie nas też udręczyli.
Za winy ojców i za nasze sprawy -
Oddalże od nas niew Twój i Twe kary.
Gdzyż Ciebie, Ojcze, nad wszystko kochamy,
Wszak Ciebie, Boże, zawsze czcić pragniemy,
A Ty rządź nami, jako dziećmi Twymi.