Bóg się rodzi, moc truchleje, Pan niebiosów obnażony, ogień krzepnie, blask ciemnieje, ma granice Nieskończony! Wzgardzony, okryty chwałą, śmiertelny Król nad wiekami. A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami. Cóż masz, niebo, nad ziemiany? Bóg porzucił szczęście Swoje, wszedł między lud ukochany, dzieląc z nim trudy i znoje. Nie mało cierpiał, nie mało, żeśmy byli winni sami. A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami. W nędznej szopie urodzony, żłób Mu za kolebkę dano; cóż jest, czym był otoczony? Bydło, pasterze i siano! Ubodzy, was to spotkało witać Go przed bogaczami. A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami'. Potem i króle widziani cisną się między prostotą, niosąc dary Panu w dani: Mirrę, kadzidło i złoto. Bóstwo to razem zmieszało z wieśniaczymi ofiarami. A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami. Podnieś rękę, Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą, w dobrych radach, w dobrym bycie wspieraj jej siłę Swą siłą, dom nasz i majętność całą i Twoje wioski z miastami, A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami.Quando io griderò Ալելույա Կենդանի Է Նա Qui sous la garde du grand Dieu ạ̉ʿbdk rby ạlqdyr اسمانداعى جاراتقانعا تۉبۅلۉك القىش، داڭق! بىرگە ٴان ايتىپ، قول شاپالاقتاڭدار السىزدىقتا الدۇۇمۇن 10 Track 10 ไม่มีใครเหมือนพระองค์ Ти, Достоен Си
Song not available - connect to internet to try again?