Гармiдар дзён Слова: М.Клімаў Музыка: М.Клімаў, М.Пташнiкаў, А.Крышчановіч Навосьлеп праз гармідар дзён Ня ведаў, куды бег. Я думаў - вечны мой праклён (сьмех) Чуць праз цямрэчу чыйсьці шэпт: "Прыймі наканаваньня гвалт: самота, сьлёзы і падман І вечны зьдзек." Ісьці мне болей не дае Самоты цень. І раптам - ля брамы стаю Расчыненай, нібы ў раю. Вось ён - датыкнуўся, Я расхамянуўся Яму сэрца аддаю. Зьнікае лікаў успамін - Зямны мой пантэон, Жыцьцё зямное, я ў ім І дзеяў перазвон. Навошта мне пустыя дні - Яны бянтэжаць мае сны. Ісьці мне болей не дае Самоты цень. Прыпеў. Гэта тое, што шукаўبعدما كنت كميت llmnthy̱ ạ̉ḥbbtny lw kạnt ʿyny byn ydyk ạlḥạnyẗ fjr ạlbrkạn Ja v nebi láskavého Otca mám Бүт жүрөгүмдү Ыйса Өзү ээлеп алсын ᠳᠡᠭᠡᠳᠦ ᠶᠢᠨ ᠳᠡᠭᠡᠳᠦ القىش ساعا پادىشا راية الفدا
Song not available - connect to internet to try again?