Гармiдар дзён Слова: М.Клімаў Музыка: М.Клімаў, М.Пташнiкаў, А.Крышчановіч Навосьлеп праз гармідар дзён Ня ведаў, куды бег. Я думаў - вечны мой праклён (сьмех) Чуць праз цямрэчу чыйсьці шэпт: "Прыймі наканаваньня гвалт: самота, сьлёзы і падман І вечны зьдзек." Ісьці мне болей не дае Самоты цень. І раптам - ля брамы стаю Расчыненай, нібы ў раю. Вось ён - датыкнуўся, Я расхамянуўся Яму сэрца аддаю. Зьнікае лікаў успамін - Зямны мой пантэон, Жыцьцё зямное, я ў ім І дзеяў перазвон. Навошта мне пустыя дні - Яны бянтэжаць мае сны. Ісьці мне болей не дае Самоты цень. Прыпеў. Гэта тое, што шукаў走向大山 يارب انا فعلاً عايز В том краю у реки берега не сойдутся, Бекледжем Беним Аллахъмъ Jöjj, Szentlélek, jöjj közénk fyḍ ʿlyạ brwḥk صنع الكل في وقته Где же мой блудный сын теперь يالغۇز ئەمەسمەن! أنا بالرب شبعان
Song not available - connect to internet to try again?