Ҷангу қаҳтию тӯфонҳо ҳайрон карданд пиру ҷавон.
Дилҳо дар вазъи изтироб, оянда гашта чун сароб,
Абри тира дар осмон ғолиб омад бар ин ҷаҳон.
Оромию умеди мо.
Равем бо Ту сӯи само.
Оре, Масеҳ, оре, Масеҳ, бозгашт намо!
Фурсат набошад беш аз ин пеш аз зуҳури Тахтнишин.
Фармон дод Ӯ - бедор шавед, интизорӣ ба сар расид,
Сӯи абрҳо нигоҳ кунед, Писари Худоро бинед.
Пок намояд ашки ғамро зи чашмони гирёни мо.
Ҷафоҳо поён пазиранд, шодиҳо ҷойгузин шаванд,
Парвонавор ба даври Ӯ гардему болу пар занем.