Rzeszo święta, serce swe nastrój do modlenia, niechaj Duch, co z nieba tchnie, serca rozpromienia. Modłów woń w rajską błoń w każdej niech godzinie z głębi serca płynie. Tę ofiarną modłów woń lud zasyła Boży, Jemu ją anielska dłoń na ołtarzu złoży. Chrystus Pan dla Swych ran jest tym Pośrednikiem i Orędownikiem. Jeśli jednej duszy głos nie ominie celu, ale w niebo sięga wprost, cóż, gdy modłów wielu złączą zbór w jeden chór, cóż, gdy rzesze całe wznoszą Bogu chwałę? Tajemniczą mocą tchną świętych dusz modlenia, tłumią w sercu pychę czczą, strzegą od zwątpienia. Siła ta wiecznie trwa, wiernym dopomaga, nieprzyjaciół smaga. Zechciejże więc, rzeszo, wznieść serce rozmodlone, do modlitwy ręce spleść, Panu poświęcone. Poświęćże modły swe, niech aż pod niebiosy wzbiją się ich głosy.Grote God, ons bring U eer Iso Sen Ajoibsan 3 wǒ men yào tà shàng fēi bēn de liè chē Выбрали мы узкую дорогу Gdy schodzimy się 主我愿意 lyh mhzwz Moenie bang wees nie Муборак Мавлуд King of kings and Lord of lords
Song not available - connect to internet to try again?